Juryrapport Leespluim april 2010

Het zijn illustraties van Noëlle Smit bij het eerste versje, dat begint met ‘Kleertjes uit, pyjamaatjes aan./Hoogste tijd om naar bed te gaan.’ We zijn dan bij de bedoeling van het boek: verhalen, versjes, liedjes en prenten die uitermate geschikt zijn om te worden voorgelezen, nog even voor het slapengaan. Van ultrakort tot enkele pagina’s.

Een blik op de inhoudsopgave geeft al een idee van het rijk gevarieerde aanbod, met klassieke namen als Annie M.G. Schmidt, Dick Bruna en Nannie Kuiper tot naamloze maar niet minder bekende – in zekere zin ook klassieke – versjes als ‘Klap eens in je handjes’, ‘Op een klein stationnetje’ en ‘Dit zijn mijn wangetjes’.

Al bladerend in het boek kom je soms voor aangename verrassingen te staan: een kostelijk slaapspelletje met vier aandoenlijke baby’s, een stripverhaal over Max die niet op zijn potje wil, een slim idee over hoe je je met speentjes kunt afsluiten voor een onstuitbaar huilende baby. Allerlei belevenissen uit het peuterleven komen aan de orde: hoe het is als je de aandacht van je vader en moeder moet delen met de pasgeboren tweeling, het verdriet om een verloren knuffel, een bezoek aan de kinderboerderij, het wennen aan een nieuwe kamer, logeren, zogenaamd telefoneren, door de plassen lopen. Allemaal heel herkenbare zaken en zo geschreven dat ze bij de voorlezer een glimlach van herkenning en plezier oproepen.

En dan is er die overvloed aan grote en kleine illustraties die de tekst ondersteunen of versterken of hun eigen beeldverhaal vertellen. Een boek als dit kan eigenlijk maar op één manier eindigen, en dat doet het ook, met ‘Slaap kindje, slaap’.