Juryrapport Leespluim mei 2010

Het prentenboek 'Aan tafel!' van Wilma Geveling vertelt het verhaal van Eekhoorn. Ze houdt van boodschappen doen, lekker koken, gezellig eten en natafelen. Maar afwassen… Het begint heel alledaags, Eekhoorn heeft boodschappen gedaan en loopt met volle tassen naar huis, zich verkneukelend bij de gedachte aan de lekkere dingen die ze zal koken.

Onderweg komt ze Zwijntje tegen die haar aanbiedt te helpen bij het dragen van de tassen. Ze accepteert het aanbod en nodigt hem uit te blijven eten. Intussen is Egel langsgekomen. Die heeft ook wel trek in een lekker stoofpotje. Even later klinkt het ‘Aan tafel!’ en dan zitten ze alledrie te genieten van de heerlijke maaltijd. Eekhoorn geniet dubbel: én van het stoofpotje én van de gezelligheid van het samen eten. Het natafelen is zo gezellig dat de afwas erbij inschiet.

Toevallig, nou ja, scharrelen Zwijntje en Egel de volgende dag tegen etenstijd in de buurt van Eekhoorns huisje rond en uit de struiken komt ook Vos opduiken. Het vervolg laat zich raden: na het ‘Aan tafel!’ zitten ze met z’n vieren te smullen. De volgende dag komt Moeder Konijn met haar vier kinderen erbij, de dag erop Kikker.
Als ook Mol zich bij de gasten wil voegen, zegt Eekhoorn dat niet zo’n goed idee te vinden. Maar dan klinkt toch weer het vertrouwde ‘Aan tafel!’. Het gezelschap treft een tafel aan die afgeladen is met vieze borden, lepels, vorken, messen, mengkommen, bakblikken, schalen en pannen. Met een triomfantelijk lachje deelt Eekhoorn droogdoeken uit. Als alles schoon is klinkt er zowaar weer ‘Aan tafel!’ en dan blijkt Eekhoorn in de tuin een barbecue te hebben voorbereid.

Een eenvoudig gegeven, maar het krijgt een prettige spanning door de stapeling. Elke dag een nieuw dier erbij en in de keuken stapelt zich, onzichtbaar voorlopig, de afwas op. Voeg daarbij de bonte stoet raak geportretteerde dieren en de gezelligheid die hun gezamenlijke maaltijden uitstralen en je krijgt zo zin om aan te schuiven. En die afwas...