Startpagina - Collectie - Leespluim - Leespluim 2010 - Juryrapport Leespluim januari 2010
Juryrapport Leespluim januari 2010
De eerste Leespluim van 2010 gaat naar het prentenboek Grommige Gruf dat geschreven is door Steve Smallman en geillustreerd door Cee Biscoe. In het boek is de hoofdrol weggelegd voor een gruizige, grommige, brommige en eenzelvige beer die dankzij een konijntje dat hij per toeval ontmoet, eindelijk het geluk vindt en een heel andere beer wordt. Maar hoe heeft deze verandering kunnen plaatsvinden? .
Het begint op een ochtend als Gruf de beer door het bos loopt en daar een konijntje hulpeloos ondersteboven aan een boomtak ziet hangen. Grufs eerste reactie is een grom en hij loopt door. Als het konijntje blijft smeken om alstublieft te helpen, bedenkt de beer zich en haalt het diertje van de tak. Als beloning krijgt Gruf de ‘gevallen ster' die het konijntje uit de boom wilde halen. Gruf vindt die ster wel erg op een boomblad lijken, maar hij neemt hem toch mee naar huis, legt hem op de schoorsteen en merkt dan hoe muf en stoffig zijn hol is. En als hij kort daarna een tweede ster krijgt, geeft hij zijn hele hol een stevige schoonmaakbeurt. Een schoon maar kaal en leeg hol. En zo voelt hij zich ook een beetje: leeg en droevig. Als dan op de deur wordt geklopt en het konijntje daar staat met een kruiwagen vol gevallen sterren schiet de beer zo hevig uit zijn slof dat het konijntje het op een onbedaarlijk huilen zet. Dan beseft Gruf wat hij met zijn grommige gedrag heeft aangericht. Hij probeert van alles om het huilen te doen bedaren. En zowaar, het lukt. Even later lacht het konijntje en Gruf lacht mee. Samen hebben ze dolle pret met de sterren tot het bedtijd is voor het konijntje en het met een nachtzoen afscheid neemt. Gruf kruipt tussen de warme gouden sterren en is echt gelukkig.
Je hoeft de illustratie van de beer op het omslag maar te vergelijken met de laatste in het boek om te weten dat het vriendelijke gedrag van het konijntje wonderen heeft verricht. Dat zo'n verandering niet zonder slag of stoot tot stand komt, blijkt duidelijk uit het verloop van het verhaal dat zo nu en dan versterkt wordt door de typografie. De dieren in het bos hoeven niet langer beducht te zijn voor een Grommige Gruf, maar hebben voortaan een gelukkige, gezellige, gemoedelijke en goedgeluimde Gruf in hun midden.